طبق اعلام مایکل سلیگ، رئیس کمیسیون معاملات آتی کالا (CFTC) در تاریخ ۳ نوامبر، صرافیهای ثبتشده در آمریکا که الزامات مربوطه را برآورده کنند، میتوانند معاملات آتی دائمی سهام انفرادی را آغاز کنند. این قراردادها تحت یک چارچوب نظارتی مشترک بین CFTC و کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) قرار میگیرند و نشاندهنده تلاش برای ورود معاملات به سبک دائمی به بازارهای تحت نظارت داخلی است.
قراردادهای آتی دائمی مدتهاست که نقش مهمی در معاملات مشتقه رمزارزها، به ویژه در بازارهای خارج از ایالات متحده ایفا میکنند. اکنون رگولاتورهای آمریکا در حال گسترش این ساختار به سهام انفرادی از طریق یک چارچوب اوراق بهادار-آتی هستند.
تفاوت آتی دائمی سهام با آتی سنتی
یک قرارداد آتی سنتی در تاریخ مشخصی منقضی یا تسویه میشود. در مقابل، قرارداد دائمی برای حفظ موقعیت بدون تاریخ انقضای مشخص طراحی شده است و از مکانیسمهای خاص قرارداد برای مرتبط نگه داشتن قیمت خود با دارایی پایه استفاده میکند. این ویژگی محصولات دائمی را در حوزه رمزارزها محبوب کرده است، جایی که معاملهگران اغلب به دنبال موقعیت اهرمی مداوم هستند.
انتقال این ساختار به سهام انفرادی، پرسشهای دیگری را نیز مطرح میکند. سهام دارای اقدامات شرکتی، حقوق سهامداران، توقف معاملات و ساعات کاری متفاوت هستند. محصول معامله شده یک مشتقه است، نه خود سهم پایه، بنابراین مشتریان باید درک کنند که چه چیزی را مالک میشوند و چگونه تعدیل قیمتها مدیریت میشود.
CFTC اعلام کرده است که این محصولات تحت یک مقررات موجود کمیسیون به عنوان محصولات آتی اوراق بهادار تأیید شده تلقی میشوند و هم مشمول قوانین کالا و هم قوانین اوراق بهادار فدرال هستند. این نظارت دوگانه یک تفاوت اساسی با بازارهای فراساحلی فاقد یا با نظارت کم است که اغلب با قراردادهای دائمی مرتبط هستند.
همکاری نهادهای نظارتی
نهادهای نظارتی اوراق بهادار و مشتقات آمریکا به طور تاریخی در مواردی که ابزارها بین دستهبندیهای سنتی آنها قرار میگیرند، منافع همپوشان داشتهاند. سلیگ این گام را بخشی از رویکرد هماهنگ با SEC توصیف کرد و به یادداشت تفاهم بین نهادی که در اوایل سال ۲۰۲۶ امضا شد، اشاره کرد.
استدلال سیاستی این است که معاملهگران هنگام فعالیت در صرافیهای داخلی تحت نظارت، از مجموعه شفافتری از حفاظتها بهرهمند میشوند. این بدان معنا نیست که مقررات، موقعیتهای اهرمی را امن میکند. فراخوانهای مارجین، قیمتهای پرنوسان، نقدینگی کم و اختلالات بازار همچنان میتوانند منجر به زیانهای بزرگ شوند، به ویژه زمانی که یک مشتقه موقعیتدهی مداوم ارائه میدهد.
همچنین یک مسئله رقابتی نیز وجود دارد. معاملهگران رمزارز به بازارهای دائمی با دسترسی مداوم و مکانیسمهای تسویه متفاوت عادت کردهاند. بازارهای آمریکا باید نشان دهند که محصولاتشان مفید هستند بدون اینکه شفافیت در مورد حمایت از مشتریان را از دست بدهند. این موضوع چالشهایی را که در پوشش خبری NewsBTC در مورد زیرساخت پیشنهادی برای اوراق بهادار توکنیزه مطرح شد، منعکس میکند.
نکات مهم برای معاملهگران
جزئیات تعیینکننده شامل مشخصات قرارداد، ترتیبات مارجین، مشتریان واجد شرایط، تسویه، قیمتهای مرجع و نحوه تأثیر رویدادهای شرکتی بر پرداختها خواهد بود. عبارت «میتوانند معامله را آغاز کنند» نشاندهنده یک فرصت نظارتی است؛ نباید به عنوان تأیید این تلقی شود که هر کارگزار در حال حاضر هر قرارداد مورد بررسی را ارائه میدهد.
این تحول برای همگرایی ساختارهای بازار رمزارز و مالی سنتی قابل توجه است. به جای اینکه بازارهای اوراق بهادار خود بلاک چین را اتخاذ کنند، آنها در حال اتخاذ قالبی مشتق شده هستند که توسط معاملات دارایی دیجیتال محبوب شده است. آزمون فعلی این است که آیا این فرمت تحت قوانین صرافی داخلی به طور مسئولانه عمل میکند یا خیر.




