Ethlabs پیشنهاد کرده است که اتریوم تا سال ۲۰۲۷ آمادگی لازم در برابر حملات کوانتومی را پیدا کند و همچنین قصد دارد کار بر روی قابلیت «اسلات‌های سریع» خود را از پروژه Hegotá خارج کند. این در حالی است که توسعه‌دهندگان همچنان باید بر سر اولویت‌های شبکه به توافق برسند.
بحث پیرامون ارتقای بعدی اتریوم به موضوعی تبدیل شده است که چه میزان تلاش مهندسی باید صرف امنیت بلندمدت شبکه شود. Ethlabs در پیشنهادی در تاریخ ۱۱ نوامبر، اولویت‌بندی امنیت در برابر حملات کوانتومی و حملات پیشرفته با کمک هوش مصنوعی را برای سال ۲۰۲۷ مطرح کرده است.
اهداف زمان‌بندی شده نیازمند توافق
Ethlabs بین آمادگی اولیه و عملکرد کامل تمایز قائل می‌شود؛ هدف اصلی، حفظ عملیاتی بودن اتریوم با گزینه‌های ایمن در برابر کوانتوم است، در حالی که دستیابی به ظرفیت کامل شبکه هدفی بلندپروازانه‌تر محسوب می‌شود. بازنگری پیشنهادی آن‌ها شامل خروج قابلیت اسلات‌های سریع از Hegotá و بازنگری در کارهایی است که خارج از این هدف امنیتی قرار می‌گیرند.
این یک مشارکت در فرآیند توسعه اتریوم است. تاریخ ترجیحی یک گروه تحقیقاتی، تاریخ فعال‌سازی را تعیین نمی‌کند و یک جهت‌گیری معماری همچنان نیازمند مشخصات، پیاده‌سازی و آزمایش است. شواهد مفید از اینجا، آنچه تیم‌های کلاینت توافق می‌کنند بسازند و آنچه را که می‌توانند با هم نمایش دهند، خواهد بود.
تغییر امضای حساب‌ها اهمیت دارد
یکی از بلوک‌های ساختمانی مرتبط، EIP-8141، پیشنهاد فریم-ترنزکشن است. این پیشنهاد به یک تراکنش اجازه می‌دهد تا مراحل جداگانه‌ای برای اعتبارسنجی، تایید کارمزد و اجرا داشته باشد. این طراحی، انعطاف‌پذیری بیشتری به حساب‌ها در مورد چگونگی اعطای مجوز فعالیت می‌دهد، از جمله مسیری برای خروج از امضاهای منحنی بیضوی امروزی.
این پیشنهاد همچنین امکان چرخش کلید، عملیات دسته‌ای و پرداخت کارمزد جایگزین را فراهم می‌کند. این ویژگی‌ها مهم هستند زیرا مدیریت مهاجرت رمزنگاری آسان‌تر است زمانی که هویت یک حساب بتواند با تغییر روش احراز هویت خود باقی بماند.
این امر یک سوال مهم پیاده‌سازی را ایجاد می‌کند. یک ارتقا می‌تواند یک طرح امضای امن‌تر را فعال کند، اما توسعه‌دهندگان کیف پول همچنان باید آن را به وضوح در دسترس قرار دهند، صرافی‌ها باید آن را تشخیص دهند و کاربران به مسیری برای بازیابی نیاز دارند که آن را درک کنند. انعطاف‌پذیری در پروتکل تنها زمانی حفاظت مفیدی می‌شود که نرم‌افزار اطراف آن را قابل استفاده کند.
چندین بخش اتریوم نیازمند آماده‌سازی است
بررسی امنیت کوانتومی اتریوم چندین نقطه ضعف بالقوه را شناسایی می‌کند: امضاهای حساب معمولی، امضاهای ولیدیتور، تعهدات داده و برخی سیستم‌های اثبات. هر کدام نقش متفاوتی دارند، بنابراین جایگزینی یک جزء، کار مهاجرت باقیمانده را برجای می‌گذارد.
همین بررسی می‌گوید که کامپیوترهای کوانتومی امروزی قادر به شکستن رمزنگاری اتریوم نیستند. این آمادگی انجام می‌شود زیرا گذار در یک شبکه بزرگ زمان‌بر است، در حالی که قابلیت سخت‌افزاری آینده نامشخص است. رویکردهای مبتنی بر هش در میان مسیرهای تحقیقاتی قرار دارند که چالش‌های کارایی و استقرار متفاوتی نسبت به سیستم‌های فعلی دارند.
تمایز بین یک تهدید رمزنگاری آینده و یک سازش فعال ضروری است. خوانندگان نباید جدول زمانی تحقیقاتی بلندپروازانه‌تر را به عنوان مدرکی مبنی بر اینکه حساب‌های فعلی اتریوم ناگهان شکسته شده‌اند، تفسیر کنند. NewsBTC قبلاً دیدگاه جاستین دریک در مورد مهاجرت کوانتومی را به عنوان فرصتی برای بازطراحی گسترده‌تر بررسی کرده است.
آزمون بعدی تحویل هماهنگ است
اهمیت این پیشنهاد در تخصیص منابع نهفته است. هر ویژگی اضافی، کار پیاده‌سازی و بررسی را ایجاد می‌کند، در حالی که تمرکز بر امنیت می‌تواند بهبودهایی را که سایر کاربران زودتر می‌خواهند، به تعویق بیندازد. هیچ یک از این انتخاب‌ها بدون هزینه نیست.
یک برنامه معتبر بنابراین نیازمند نقاط عطف قابل اندازه‌گیری است: کلاینت‌های فعال، توافق بر رفتار مهاجرت و شواهدی در مورد عملکرد تحت رمزنگاری جدید. همچنین نیاز به شرح واضحی از تضمین‌های موجود در هر مرحله دارد.
برای دارندگان ETH، این نقاط عطف آموزنده‌تر از یک هدف تقویمی به تنهایی خواهد بود. بحث اکنون از توسعه‌دهندگان می‌خواهد که یک هدف امنیتی بلندپروازانه را به دنباله‌ای تبدیل کنند که اکوسیستم گسترده‌تر اتریوم بتواند واقعاً آن را تحویل دهد.
