محققان بنیاد اتریوم در حال بررسی تأییدیه‌های تراکنش بومی هستند که می‌تواند ایمنی تراکنش را به جای صرفاً دستورالعمل‌های امضا شده، به وضعیت نهایی تراکنش وابسته کند. این توسعه اخیر شایسته توجه است، اما ارتباط آن به حقایق منتشر شده توسط سازمان پشت آن و کارهای لازم برای مؤثر واقع شدن آن بستگی دارد.
**ماهیت اعلامیه اولیه**
این بنیاد امضای کور و نتایج اجرای نامشخص را به عنوان راه‌هایی که کاربران ممکن است اقداماتی با نتایج ناخواسته را تأیید کنند، توصیف می‌کند. این تحقیق به بررسی بررسی‌هایی می‌پردازد که مانده خالص، انبار داده یا تغییرات کد را پس از اجرا بازرسی کرده و در صورت شکست یک قانون مورد نیاز، تراکنش را لغو می‌کنند.
EIP-7906 به عنوان یک مسیر بالقوه
EIP-7906 یک مسیر احتمالی است که از یک قاب فقط خواندنی پس از تراکنش برای ارزیابی تغییرات و رویدادها قبل از پذیرش نتیجه استفاده می‌کند. این بنیاد بیان می‌کند که EIP-7906 در حال بررسی است، هنوز برای ارتقاء آینده تأیید نشده و همچنان نیازمند کیف پول‌ها یا پروتکل‌ها برای اجرای یک قانون است.
پیامدهای احتمالی برای بازارهای ارز دیجیتال
امضای تراکنش، مجوز بایتی مشخص را اثبات می‌کند؛ اما به تنهایی تضمین نمی‌کند که تعامل پیچیده قرارداد هوشمند به هدف اقتصادی امضاکننده دست یابد. بررسی‌های مستقل بر مانده‌های نهایی یا تأییدیه‌ها می‌تواند این شکاف را کاهش دهد. با این حال، آن‌ها انتخاب‌های طراحی را در مورد اینکه چه کسی قانون را تعریف می‌کند، چه مقدار هزینه گس (gas) دارد و آیا نرم‌افزار شخص ثالث می‌تواند آن را به صورت خاموش حذف کند، معرفی می‌کنند. زیرساخت بلاک‌چین در خلاء بهبود نمی‌یابد. مهندسان باید برنامه‌های موجود، اپراتورهای نود، سازگاری کلاینت و نحوه رفتار خطاها را در شرایط تحت فشار در نظر بگیرند. تغییری که در سطح پروتکل ساده به نظر می‌رسد، می‌تواند یک مشکل هماهنگی دشوار ایجاد کند. این تمایز برای سرمایه‌گذارانی که سعی در تفکیک تغییر ساختاری قابل قبول از یک خبر تیترگونه دارند که ممکن است بلافاصله بر قیمت یا فعالیت روی زنجیره تأثیر نگذارد، اهمیت دارد.
محدودیت‌های اعلامیه
این یک تحقیق در سطح پیشنهاد است، نه یک تضمین ایمنی جدید که امروز برای تراکنش‌های معمولی اتریوم در دسترس باشد. تأییدیه‌های برگرفته از یک رابط کاربری به خطر افتاده همچنان می‌توانند یک نتیجه مضر را رمزگذاری کنند. ادعاهای عملکرد نیز نیازمند تعاریف دقیق هستند. توان عملیاتی، نهایی شدن، پاسخگویی، هزینه و تحمل خطا، معیارهای متفاوتی هستند. بهبود یکی، به طور خودکار همه آن‌ها را بهبود نمی‌بخشد، به خصوص زمانی که یک کیف پول، صرافی یا برنامه، تأییدیه‌های خاص خود را اضافه می‌کند.
زمینه گسترده‌تر
تأییدیه‌های تراکنش بومی اتریوم در چارچوب تغییر گسترده‌تر به سمت امنیت کیف پول قرار می‌گیرد. این حوزه یک چالش تکرارشونده دارد: مزایا را قبل از تکمیل جزئیات عملیاتی آسان‌تر می‌توان توصیف کرد. ذینفعان مختلف موفقیت را متفاوت اندازه‌گیری می‌کنند. یک کاربر به وضوح و دسترسی قابل پیش‌بینی نیاز دارد؛ یک اپراتور به کنترل‌های قابل اعتماد و هزینه‌های قابل مدیریت نیاز دارد؛ یک موسسه در صورت بروز خطا، به پاسخگویی نیاز دارد. این دیدگاه‌ها می‌توانند در تنش باشند و اعلامیه منبع باید با در نظر گرفتن این موضوع خوانده شود. تمایز همچنین شکل می‌دهد که چگونه به‌روزرسانی‌های آینده را بخوانیم. یک مشارکت، پیشنهاد یا نسخه نرم‌افزاری جدید یک نقطه عطف قابل تأیید است. پذیرش، عملکرد مداوم و اثرات مالی نیازمند شواهد اضافی است. به همین دلیل، گزارش‌های پیگیری باید ویژگی‌های منتشر شده، ویژگی‌های برنامه‌ریزی شده و استفاده اندازه‌گیری شده را تفکیک کرده و آن‌ها را در یک ادعا ترکیب نکنند.
آنچه باید در ادامه تماشا کرد
به حاکمیت EIP، پیاده‌سازی کیف پول، پشتیبانی پروتکل و آزمایش کدهای عملیاتی تفاضل حالت پیشنهادی توجه کنید. آزمون عملیاتی پس از پیشنهاد یا یادداشت انتشار می‌آید: آیا تیم‌های کلاینت مختلف می‌توانند آن را پیاده‌سازی کنند، آیا توسعه‌دهندگان می‌توانند به صورت ایمن ارتقا دهند و آیا کاربران می‌توانند در هنگام اوج فعالیت به آن اعتماد کنند؟ این تفاوت بین یک طراحی جذاب و یک زیرساخت پایدار است. شواهد بعدی باید از به‌روزرسانی‌های رسمی پیاده‌سازی و نتایج قابل اندازه‌گیری به دست آید، نه از این فرض که یک انتشار خبری، پذیرش یا پاسخ قیمت توکن را تضمین می‌کند.