بانک مرکزی اروپا (ECB) تامین‌کنندگان شبکه‌ای را که بانک‌ها و شرکت‌های پرداخت را به پلتفرم خدمات یورو دیجیتال متصل می‌کنند، برگزیده است. این تصمیم که در تاریخ ۳۰ اکتبر اتخاذ شد، یک جزء زیرساختی عملی را به جلو می‌برد، در حالی که تصمیم اصلی برای انتشار ارز دیجیتال همچنان باز است.
برای صنعت دارایی‌های دیجیتال، این تمایز اهمیت دارد. ساخت یک سیستم پرداخت شامل فرآیندهای تدارکات، آزمایش، مجوز قانونی و پذیرش عمومی است؛ پیشرفت در یک حوزه، حوزه دیگر را کامل نمی‌کند.
دو گروه تامین‌کننده اتصال را فراهم می‌کنند
این اعلامیه ECB شامل گروهی متشکل از Nexi Payments و Deutsche Telekom Business Solutions، و گروه دومی شامل شرکت‌های Telefónica و Indra است. وظیفه آن‌ها فراهم کردن اتصال بین موسسات شرکت‌کننده و اجزای پلتفرم خواهد بود.
اولین قرارداد در ۲۸ سپتامبر برای نیازهای اولیه آزمایشی آغاز شد. دومی برای ماه مه ۲۰۲۷ برنامه‌ریزی شده است. انتظار می‌رود هر دو گروه تامین‌کننده تا سال ۲۰۲۹ برای اتصال پشتیبان انتشار بالقوه، که منوط به تصمیم مربوطه ECB است، آماده باشند.
این تاریخ‌ها به آماده‌سازی خدمات مربوط می‌شوند و نباید به عنوان تاریخ قطعی راه‌اندازی عمومی یورو دیجیتال تلقی شوند.
پایلوت، یک تمرین عملیاتی کنترل‌شده است
سوالات متداول (FAQ) ECB در مورد پایلوت که در ۲۸ اکتبر به‌روزرسانی شد، این تمرین را به عنوان یک نسخه بتا محدود از یورو دیجیتال توصیف می‌کند. هدف آن سنجش آمادگی فنی، عملیاتی و کاربری با موسسات، کارکنان و معامله‌گران شرکت‌کننده است.
این FAQ مرحله عملیاتی را که از نیمه دوم سال ۲۰۲۷ آغاز شده و به مدت ۱۲ ماه ادامه خواهد داشت، پیش‌بینی می‌کند. همچنین بیان می‌کند که آمادگی، پیش‌شرط تصمیم‌گیری برای انتشار یورو دیجیتال نیست و این امر به فرآیند قانون‌گذاری بستگی دارد.
یک پایلوت می‌تواند مشکلاتی را که یافتن آن‌ها در آزمایشگاه دشوار است، آشکار کند: تراکنش‌های ناموفق، فرآیندهای نامناسب ثبت‌نام، تطبیق حساب معامله‌گران و مدیریت موارد استثنا. این یافته‌ها حتی اگر شرکت‌کنندگان و حجم تراکنش‌ها در ابتدا محدود باشند، ارزشمند هستند.
اتصال، کمتر از خود پرداخت قابل مشاهده است
مصرف‌کنندگان رابط پرداخت را می‌بینند، اما موسسات به کانال‌های قابل اعتمادی نیاز دارند که دستورالعمل‌ها، تاییدها و اطلاعات عملیاتی از طریق آن‌ها منتقل شود. خدماتی که برای یک موسسه به صورت مجزا کار می‌کند، ممکن است هنگام نیاز به هماهنگی چندین موسسه تحت بار، با شکست مواجه شود.
داشتن بیش از یک تامین‌کننده اتصال می‌تواند گزینه‌هایی را ایجاد کند، اما کیفیت این گزینه‌ها به پیاده‌سازی بستگی دارد. نام‌های مجزای تامین‌کننده به طور خودکار خرابی مستقل، سوئیچینگ بدون مشکل یا عملکرد یکسان را تضمین نمی‌کنند.
آزمون عملی این است که طراحی چگونه اختلال را مدیریت می‌کند. موسسات باید بدانند در صورت عدم دسترسی به یک اتصال چه اتفاقی می‌افتد، آیا پیام‌ها را می‌توان با اطمینان مجدداً ارسال کرد و تراکنش‌های تکمیل شده و ناتمام چگونه تطبیق داده می‌شوند.
توسعه، فراتر از تیتر راه‌اندازی اهمیت دارد
استیبل‌کوین‌ها، سپرده‌های بانکی و ابزارهای پرداخت بانک مرکزی همگی می‌توانند دیجیتال باشند، اما ادعاهای متفاوتی را حمل کرده و تحت قوانین متفاوتی عمل می‌کنند. اعلامیه تدارکات شبکه، این تمایزات را پاک نمی‌کند یا نحوه رقابت هر ابزار را برای کاربردهای خاص تعیین نمی‌کند.
مقایسه مفید در سطح یک تراکنش واقعی پرداخت است: چه کسی پول کاربر را بدهکار است، چه کسی می‌تواند شرکت کند، چگونه انتقال تسویه می‌شود و در صورت بروز مشکل چه اتفاقی می‌افتد. این سوالات بادوام‌تر از این فرض هستند که هر مسیر پرداخت دیجیتال جدیدی در یک بازار خدمت می‌کند.
انتخاب تامین‌کننده توسط ECB نشان می‌دهد که آمادگی‌ها در حال ملموس‌تر شدن است. همچنین یادآوری کار بین یک مفهوم سیاستی و خدماتی است که مردم بتوانند به آن اعتماد کنند.
مراحل معنی‌دار بعدی، ادغام، عملیات آزمایشی موفق و تصمیم‌گیری‌هایی است که هرگونه گسترش آتی را هدایت می‌کنند. تا آن زمان، قراردادها آمادگی را پشتیبانی می‌کنند، نه اینکه ثابت کنند یورو دیجیتال عمومی قبلاً تایید شده یا در دسترس است.
