کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا (SEC) چارچوب نظارتی جدیدی را برای نگهداری دارایی‌های رمزارزی توسط مشاوران سرمایه‌گذاری و صندوق‌های ثبت‌شده پیشنهاد کرده است. این تحول می‌تواند گزینه‌های بیشتری را برای نهادهایی که با این دارایی‌ها سروکار دارند، فراهم کند.
این پیشنهاد که در اول اکتبر منتشر شد، بخشی از قوانین مربوط به قانون مشاوران سرمایه‌گذاری و قانون شرکت‌های سرمایه‌گذاری است. هدف آن رفع نگرانی‌ها در مورد نگهداری رمزارزها و ایجاد تغییراتی در الزامات مربوط به حسابرسی مشاوران و خدمات نگهداری کارگزاران-معامله‌گران است.
چارچوب پیشنهادی SEC
طبق این پیشنهاد، در شرایط خاصی امکان خودنگهداری دارایی‌های رمزارزی و همچنین استفاده از شرکت‌های امانی ایالتی مجاز به عنوان امین فراهم خواهد شد. SEC دوره ۶۰ روزه اظهارنظر عمومی را پس از انتشار در دفتر ثبت فدرال تعیین کرده است و این تغییرات هنوز نهایی نشده‌اند.
اهمیت احتمالی برای بازار رمزارزها
یکی از چالش‌های اصلی در حوزه رمزارزهای نهادی، اثبات کنترل، تفکیک و مسئولیت کلیدهای خصوصی توسط مشاوران به مشتریان و رگولاتورها است. چارچوب تنظیم‌شده ممکن است گزینه‌های جدیدی را برای دسترسی تحت نظارت قانونی ارائه دهد، اما هر گزینه ریسک‌های متفاوتی را در زمینه نگهداری، حاکمیت و امنیت سایبری به همراه دارد.
مقررات می‌توانند بدون تغییر در کد قراردادهای هوشمند، اقتصاد محصولات را تغییر دهند. مجوزها، نگهداری ذخایر، گزارش‌دهی نظارتی و صلاحیت مشتریان می‌تواند تعیین کند که یک دارایی دیجیتال در کجا در دسترس است و کدام موسسات می‌توانند با آن سروکار داشته باشند.
محدودیت‌های این پیشنهاد
لازم به ذکر است که این تنها یک پیشنهاد است و در حال حاضر به معنای مجوز عمومی برای همه صندوق‌ها یا مشاوران ثبت‌شده برای خودنگهداری دارایی‌ها نیست. جزئیات و دامنه نهایی پس از دریافت بازخوردهای عمومی ممکن است تغییر کند.
دسترسی تحت نظارت قانونی با توصیه سرمایه‌گذاری یکسان نیست. حتی خدماتی که تحت نظارت یک نهاد دولتی قرار دارند، می‌توانند با ریسک بازار، شکست عملیاتی، تغییر قیمت‌ها یا محدودیت در حمایت‌های موجود برای دارندگان مواجه شوند.
زمینه گسترده‌تر
پیشنهاد نگهداری رمزارزها توسط SEC بخشی از روند گسترده‌تر به سمت نگهداری دارایی‌ها در صندوق‌ها است. چالش تکرارشونده در این حوزه این است که مزایا به راحتی قابل توصیف هستند، اما جزئیات عملیاتی ممکن است هنوز کامل نباشند. ذینفعان مختلف، موفقیت را به شیوه‌های متفاوتی اندازه‌گیری می‌کنند. کاربر خواهان وضوح و دسترسی قابل پیش‌بینی است؛ اپراتور به دنبال کنترل‌های قابل اعتماد و هزینه‌های قابل مدیریت است؛ و موسسه در صورت بروز مشکل، خواهان پاسخگویی است. این دیدگاه‌ها می‌توانند در تضاد باشند و اعلامیه منبع باید با در نظر گرفتن این موضوع خوانده شود.
این تمایز همچنین شکل خواندن به‌روزرسانی‌های آینده را تعیین می‌کند. مشارکت جدید، پیشنهاد یا نسخه نرم‌افزار یک نقطه عطف قابل تأیید است. پذیرش، عملکرد مداوم و اثرات مالی نیازمند شواهد بیشتری است. به همین دلیل، گزارش‌های پیگیری باید ویژگی‌های منتشر شده، ویژگی‌های برنامه‌ریزی شده و معیارهای استفاده را از هم تفکیک کنند، نه اینکه آن‌ها را در یک ادعا ترکیب کنند.
گام‌های بعدی
موضوعاتی مانند ارسال نظرات، بازنگری‌ها، جدول زمانی نهایی برای قانون‌گذاری و چگونگی انطباق مدل‌های خدمات امنا با پیشنهاد در صورت پیشرفت آن، باید پیگیری شوند. سوال مهم برای شرکت‌ها این است که یک قانون چگونه به رویه‌های عملی ترجمه می‌شود. سیاست‌های مکتوب رعایت مقررات، افشای اطلاعات به مشتری، تست و گزارش‌دهی مداوم اغلب مهم‌تر از تاریخ اعلام خبر هستند. شواهد بعدی باید از به‌روزرسانی‌های رسمی پیاده‌سازی و نتایج قابل اندازه‌گیری حاصل شود، نه با فرض اینکه یک بیانیه خبری، پذیرش یا واکنش قیمت توکن را تضمین می‌کند.