پروتکل Aave در حال بررسی پیشنهادی است که هدف آن افزایش درآمد سالانه خزانه پروتکل تا ۳.۵ میلیون دلار از طریق تغییرات در ضرایب ذخیره (reserve factors) برای دارایی‌های مختلف است. این تغییرات که توسط TokenLogic پیشنهاد شده، نحوه تقسیم درآمد بهره حاصل از وام‌دهی را تحت تاثیر قرار می‌دهد.
پیشنهاد اخیر Aave بر توزیع درآمد بهره وام‌دهی تمرکز دارد. بر اساس این پیشنهاد که برای ۱۲ نمونه V3 و V2 Ethereum ارائه شده، ضریب ذخیره ترکیبی مدل‌سازی شده از ۱۲.۰٪ به ۱۲.۷٪ افزایش می‌یابد. این بدان معناست که خزانه‌داری پروتکل سهم بیشتری از بهره را حفظ کرده و سهم کمتری به تامین‌کنندگان نقدینگی می‌رسد.
تعریف ضریب ذخیره
ضریب ذخیره در Aave درصدی از بهره وام‌گیری است که به خزانه پروتکل تعلق می‌گیرد. این ضریب برای هر دارایی از طریق حاکمیت (governance) تعیین می‌شود. به عنوان مثال، اگر وام‌گیرندگان ۱۰۰ دلار بهره تولید کنند و ضریب ذخیره ۲۰٪ باشد، ۲۰ دلار به خزانه و ۸۰ دلار به تامین‌کنندگان می‌رسد. افزایش ضریب به ۲۵٪ این تقسیم را به ۲۵ دلار برای خزانه و ۷۵ دلار برای تامین‌کنندگان تغییر می‌دهد.
این مثال نشان می‌دهد که افزایش ضریب ذخیره چگونه می‌تواند درآمد خزانه را افزایش دهد، اما جذابیت تامین نقدینگی برای همان بازار را کاهش دهد. همچنین، این درصد نشان‌دهنده بازده سالانه پرداختی به هیچ‌یک از گروه‌ها نیست.
تاثیر متفاوت بر تامین‌کنندگان
TokenLogic پیشنهاد تغییر ضریب ذخیره DAI در Ethereum Core را از ۲۵٪ به ۳۰٪ و ضریب USDC در Avalanche V3 را از ۱۰٪ به ۲۵٪ مطرح کرده است. هدف اعلام شده این است که با توسعه زیرساخت‌های جدید Aave، مشوق‌ها در بازارهای قدیمی‌تر تغییر کنند. تغییر پارامتر اولیه به خودی خود نرخ بهره وام‌گیرنده را تغییر نمی‌دهد، اما در طول زمان، پاسخ تامین‌کنندگان می‌تواند بر نقدینگی موجود و میزان استفاده تاثیر بگذارد.
V4، مقصدی متفاوت برای فعالیت‌ها
پروتکل Aave نسخه V4 را در ماه مارس در اتریوم و در ماه جولای در آوالانچ راه‌اندازی کرده است. معماری V4 نقدینگی را در «هاب‌ها» و فعالیت وام‌دهی را در «اسپوک‌های» جداگانه گروه‌بندی می‌کند و راه جدیدی برای سازماندهی بازارها ارائه می‌دهد. این تاریخچه استقرار توضیح می‌دهد که چرا مقایسه بین نسخه‌ها از نظر تجاری اهمیت پیدا کرده است.
به نظر می‌رسد حاکمیت در حال تصمیم‌گیری برای تخصیص منابع و تشویق فعالیت در نقاط خاص است. این تصمیمات باید در سطح هر بازار به دقت مورد بررسی قرار گیرند، زیرا تخمین درآمد کلی پرتفوی می‌تواند تجربیات متفاوتی را برای تامین‌کنندگان دارایی‌های مختلف پنهان کند.
دوام برآورد در برابر رفتار بازار
رقم درآمد، یک برآورد از یک نقطه زمانی خاص است. مانده وام‌ها می‌تواند افزایش یا کاهش یابد، نرخ‌های بهره تغییر کند و نقدینگی پس از به‌روزرسانی پارامترها جابجا شود. بنابراین، این برآورد مبنایی برای مقایسه ارائه می‌دهد، اما نتیجه واقعی همچنان باز است.
حاکمیت همچنین باید هزینه حفظ نقدینگی و استحکام هر بازار را در نظر بگیرد. یک دلار درآمد اضافی برای خزانه زمانی مفیدتر است که تنظیمات منجر به کاهش فعالیت یا کاهش پایداری پایه تامین مالی نشود. علاقه به مالکیت AAVE، از جمله سرمایه‌گذاری اخیر Payward، این تصمیمات اقتصادی را برای مخاطبان گسترده‌تری مرتبط می‌کند. مراحل بعدی شامل بازخورد جامعه و ارائه یک پیشنهاد روی زنجیره است تا در صورت تایید و اجرای تغییرات، نتایج قابل اندازه‌گیری حاصل شود.
