بانک فدرال دالاس هشدار داده است که سپردههای توکنیزه شده و قابل برنامهریزی میتواند استحکام تأمین مالی بانکها را کاهش دهد و هزینههای اعتباری برای خانوارها و کسبوکارهای آمریکا را افزایش دهد. بر اساس تحلیل دو اقتصاددان بانک فدرال دالاس، سپردههای لحظهای و خودکارسازی انتقالها میتواند تحرک سپردهها را بیشتر کرده و تأثیر مستقیمی بر حساسیت آنها نسبت به نرخ بهره بگذارد. اگر این حساسیت به نرخ بهره ۱۰ درصد افزایش یابد، ظرفیت وامدهی بلندمدت بانکها ممکن است تا حدود ۷۰۰ میلیارد دلار کاهش یابد. در سناریوی دیگر، کاهش مدت زمانی که سپردهها در بانک باقی میمانند، میتواند این ظرفیت را تا حدود ۵۸۰ میلیارد دلار کاهش دهد. هر دو مقیاس بر اساس معادل دهساله است و لزوماً نشاندهنده کاهش مستقیم در وامدهی نیستند.
توسعه شبکههای توکنیزهسازی سپرده
در تاریخ ۲۹ اوت، سیو نه انجمن بانکی ایالات متحده، اتحادیه بانکچین را تشکیل دادند تا شبکهای ملی را برای پشتیبانی از سپردههای توکنیزه، استیبلکوینها و تسویه خودکار توسعه دهند. بانک کلیرینگ نیز در حال ساخت شبکهای جداگانه است که توسط جِیپیمُرگان چِیس، بانک آمریکا، سیتی، BNY و وِلز فارگو پشتیبانی میشود. بانکها همچنین در حال اتصال سیستمهای سپرده توکنیزهشده در سراسر مؤسسات هستند. در ۲۰ اوت، استنچارتر و HSBC یک تراکنش برونمرزی زنده را از طریق دفترکل بلاکچین سوئیفت انجام دادند که سیستمهای جداگانه بانکها را با هم پیوند داد و تعهدات ناشی از تراکنش را قبل از تسویه نهایی ثبت کرد.
تأثیر احتمالی بر سیاستهای بانکها
اقتصاددانان اشاره میکنند که بانکها ممکن است در مواجهه با سپردههای نوسانیافته، داراییهای نقدپذیر بیشتری مانند ذخایر و اوراق بهادار خزانهداری آمریکا نگه دارند. آنها همچنین معتقدند که بانکها ممکن است بیشتر بر بدهیهای مدتدار تکیه کنند تا پرتفویهای وام خود را حفظ کنند، هرچند این استراتژی میتواند هزینههای اعتباری را برای مردم و کسبوکارها افزایش دهد. نویسندگان این مطالعه، نمونه برزیل و سیستم پیس پکس را ارزیابی کردهاند، هرچند بیان کردهاند که این سیستمها با سپردههای توکنیزهشده مشابه نیستند، اما نشان میدهد که استفاده بیشتر از این سیستمها میتواند داراییهای نقدی بانکها را افزایش و واسطهگری اعتباری را کاهش دهد.
