سقوط بانک دیجیتال Ueno در پاراگوئه، بیش از سه میلیون مشتری را با ناتوانی در دسترسی به حساب‌های خود مواجه کرد. این اتفاق در تاریخ ۳ نوامبر رخ داد، زمانی که بانک مرکزی پاراگوئه اعلام کرد نسبت کفایت سرمایه این بانک به کمتر از نصف حداقل قانونی رسیده است. تحقیقات بعدی، شیوه‌های وام‌دهی مشکوک و نواقص در مستندات اعتباری و حسابداری را آشکار ساخت.
این رویداد بحران سیاسی را نیز تشدید کرد و هزاران نفر به خیابان‌ها ریختند. در این میان، بازار همتا به همتای ارز دیجیتال پاراگوئه با ناآرامی مواجه شد و برخی فروشندگان برای USDt تا ۱۳ درصد قیمت بالاتر درخواست کردند. پائولو آردوئینو، مدیرعامل تتر، این استیبل‌کوین را «ن fors ی برای صدها میلیون نفر در سراسر جهان» توصیف کرد.
پناه بردن به استیبل‌کوین در بحران
برای بسیاری، این حادثه عدم اطمینان در مورد پس‌انداز، حقوق و هزینه‌های روزمره را به همراه داشت. با افت ۱۲.۳ درصدی ارزش پول محلی، گوارانی (PYG) در یک هفته، برخی به استیبل‌کوین‌ها روی آوردند تا ارزش دارایی‌های خود را حفظ کنند یا صرفاً جریان پرداخت‌های خود را حفظ کنند. دیوید آیزنمن، بنیان‌گذار و مدیرعامل صرافی ارز دیجیتال پاراگوئه X4T، توضیح داد که مداخله بانک مرکزی در اوایل ماه، درست زمانی که حقوق، اجاره و صورت‌حساب تامین‌کنندگان سررسید می‌شود، نیاز به نقدینگی را تشدید کرده است. او گفت بسیاری از صاحبان کسب‌وکار «نتوانستند حقوق کارمندان خود را پرداخت کنند» و USDt «ناگهان به نقدترین پول» در دسترس آن‌ها تبدیل شد.
ارز دیجیتال به عنوان منبع نقدینگی
آیزنمن اشاره کرد که X4T بیش از ۱۰ میلیون دلار حجم خرید و فروش ارز دیجیتال در ۳۰ روز منتهی به اوایل نوامبر پردازش کرده است، اما بخشی از این فعالیت‌ها به قبل از سقوط Ueno بازمی‌گردد. او افزود: «دلار در اکتبر در برابر گوارانی شروع به بازیابی کرد و خبر Ueno، حرکتی را که در حال انجام بود، تسریع بخشید.» او همچنین گفت که فعالیت‌ها «در هر دو جهت» انجام می‌شود؛ برخی مشتریان ارز دیجیتال را در ازای گوارانی یا دلار می‌فروشند تا پرداخت‌هایی را که دیگر نمی‌توانستند از طریق Ueno انجام دهند، پوشش دهند، در حالی که «تقاضا برای USDt و USDC به عنوان ذخیره ارزش دلاری به شدت افزایش یافته است.»
تا ۹ نوامبر، بانک مرکزی اعلام کرد که ۹۳.۱ درصد از مشتریان Ueno مبالغ خود را پس گرفته‌اند. با این حال، اعتماد متزلزل شده و X4T همچنان شاهد افزایش جستجوهای آنلاین برای استیبل‌کوین‌های دلاری بوده است. در واقع، آیزنمن گفت که این سطح «تغییر قابل توجهی» نسبت به هفته سقوط نداشته است. ریس هیکس، تحلیلگر ارشد شرکت داده و تحلیل GlobalData، معتقد است شکست بانک دیجیتال نشان داد «چه میزان می‌تواند اشتباه پیش برود وقتی حاکمیت با رشد همگام نباشد.» با این حال، او شواهدی مبنی بر مهاجرت گسترده از بانک‌های پاراگوئه به استیبل‌کوین‌ها مشاهده نمی‌کند، زیرا بانک‌های دیگر «جایگزین شدند» و مردم «بیشتر عصبانی» از دولت بودند تا بانک‌ها.
انگیزه‌ای قدیمی با زیرساخت‌های جدید
جستجوی دلار در زمان سست شدن اعتماد به بانک‌های داخلی، پدیده جدیدی نیست. در بحران مالی آرژانتین در سال ۲۰۰۱، دولت با وضع «corralito» محدودیت‌هایی بر برداشت وجه نقد از حساب‌های بانکی اعمال کرد. در اوج بحران ارزی و بدهی حاکمیتی، دولت بعداً سپرده‌های دلاری را به پزو تبدیل کرد و ارزش پس‌انداز مردم را حدود ۳۰ درصد کاهش داد و اعتماد به سیستم بانکی متزلزل این کشور را بیش از پیش خدشه‌دار کرد. اما استیبل‌کوین‌ها غیرمتمرکز نیستند و از سیستم بانکی نیز مصون نیستند. در زمان سقوط بانک سیلیکون ولی در مارس ۲۰۲۳، صادرکننده استیبل‌کوین Circle فاش کرد که ۳.۳ میلیارد دلار از ذخایر USDC خود را در آن بانک نگهداری می‌کرده است. پس از آنکه Circle اعلام کرد قادر به برداشت وجوه نیست، USDC در بازارهای ثانویه به ۸۶ سنت کاهش یافت.
هیکس می‌گوید استیبل‌کوین‌ها می‌توانند در دوره‌های بی‌ثباتی سیاسی و «عدم اعتماد به سیستم محلی» جایگزینی ارائه دهند، زیرا با ارز باثبات‌تری مانند دلار آمریکا پگ شده‌اند. اما او هشدار داد که رگولاتورها باید «شفافیت» و «حفاظت از مصرف‌کننده» را مورد توجه قرار دهند، زیرا دارندگان استیبل‌کوین از همان تضمین‌های سپرده‌گذاری بانک‌ها بهره‌مند نیستند و بانکی مرکزی برای جبران خسارت وجود ندارد. آیزنمن انتظار دارد این حادثه منجر به «تنوع‌بخشی» بیشتر شود و مردم «پول خود را بین بانک‌ها، پول نقد و دارایی‌های دیجیتال توزیع کنند.» او افزود: «سرعت بازگشت اعتماد به بانک‌ها به سرعت و شفافیت مقامات در رسیدگی به وضعیت بستگی خواهد داشت.»
