اداره اوراق بهادار و بورس آمریکا (SEC) هفته گذشته چارچوب جدیدی برای معاملات سهام رمزگذاری شده فراهم کرد که روند نوآورانهای در بازار سرمایه به حساب میآید. این اقدام، پس از عدم پیشرفت لایحه Clarity، به توسعه فناوری در بازارهای مالی کمک میکند، اما برآوردها نشان میدهد که واکنش سریع بازار به آن چندان قوی نخواهد بود.
محدودیتهای تنظیماتی و دیدگاه کارشناسان
طبق این چارچوب، بازارهای رمزگذاری شده مجاز به فعالیت با استفاده از سازوکارهای خودکار بازارگردان (AMMs) هستند، بدون نیاز به ثبت در قالب صرافیهای رسمی. این سیستم، باعث میشود که معاملات سهام دیجیتال به صورت شبانهروزی صورت گیرد و قیمتها بر اساس قوانین پیشفرض به روز شود. اما، کارشناسان معتقدند که ریسکهای مربوط به نقدینگی کم و پیچیدگیهای عملیاتی، امکان پذیرش سریع را محدود میسازد.
این برنامههای جدید، نیازمند رعایت محدودیتهایی مانند نگهداری سهام NMS، حفظ منافع اقتصادی، سود سهام، حقوق رأی و حقوق لیکوئید هستند. علاوه بر این، شرکتهای صادرکننده باید قبل از معامله، شرکت مربوطه را مطلع سازند و در صورت مخالفت، فرصت ۳۰ روزه دارند. این عوامل ممکن است مدل آمریکایی را نسبت به نمونههای خارجی دشوارتر کند.
نگاه به علاقهمندی شرکتها و کاربران
دیدگاه فعالان بازار نشان میدهد که تمایل شرکتها به توکنیزه کردن سهام خود در بازارهای داخلی کم است، بهخصوص خارج از حوزه شرکتهای مرتبط با رمزارز. برای نمونه، شرکت Figure که سهام آن در NASDAQ فهرست شده، بیشتر معاملات خود را از طریق سهام سنتی انجام میدهد و تنها مقدار کمی از معاملات در قالب سهام توکن شده صورت میپذیرد.
رقابت با بازارهای جایگزین و توجه به محصولات دیگر
علاوه بر نگرانیهای مربوط به پذیرش این نوع توکنها، بازارهای مبتنی بر مشتقات دائمی (Perpetual Futures) بهعنوان رقیبی مهم دیده میشوند. در بررسیها، نشان داده شده است که حجم معاملاتهای نهایی در سهام شرکتهایی مانند Nvidia در پلتفورم Binance اکثراً مربوط به قراردادهای مشتقه است، نه معاملات اسپات.
کارشناسان معتقدند که بازار مشتقه، پتانسیل بیشتری برای جذب معاملهگران و معاملهگران حرفهای دارد، چرا که علاقهمندی به اهرم و استراتژیهای پیچیده، نشان دهنده تمایل بیشتر معاملهگران به استفاده از این ابزارها است. بنابراین، احتمالاً آینده بازار، بیشتر متوجه محصولات مشتقه باشد تا توکنهای سهام رمزگذاری شده.
