تحقیقات بانک ایتالیا نشان میدهد که هزینههای مربوط به حوالههای مبتنی بر استیبلکوینها، در بسیاری موارد، نسبت به روشهای سنتی انتقال پول، صرفهجویی قابل توجهی ندارد. آزمایش مخفی نشان داد که کارمزدهای مبادله، فاصلههای ارزی و هزینههای بانکی داخلی، غالب هزینهها را تشکیل میدهد و ارز دیجیتال در حداکثر موارد فقط سرعت انتقال ارزش را بالاتر میبرد.
اثرات هزینه و زمان در حوالههای استیبلکوین
در این مطالعه، بیش از ۲۰۰ USDC از ایتالیا به کشورهای مختلف مانند آرژانتین، برزیل، آفریقای جنوبی، امارات و ژاپن منتقل شد. هزینههای کامل این انتقالها بین ۰.۳ درصد تا نزدیک به ۹ درصد متغیر بود. زمان انجام انتقالها نیز از حدود ۲۰ دقیقه در سیستمهای پرداخت فوری داخلی تا دو روز کاری در انتقالهای بانکی سنتی متفاوت بود.
محدودیتها و فرصتها در بهرهگیری از استیبلکوینها
در حالی که فناوری بلاکچین خود بیشترین کمترین هزینه را دارد، هزینههای اصلی در فرآیندهای قبل و بعد از انتقال آن، یعنی تبدیل یورو به USDC و برعکس، و هزینههای مرتبط با فاصلههای ارزی و هزینههای بانکهای محلی قرار دارد. نتایج نشان میدهد که استیبلکوینها در برخی مسیرهای خاص میتوانند مزایای کاهش هزینه را داشته باشند، اما در مجموع نمیتوانند هزینههای تقریبی حوالههای مرسوم را در نظر گرفته شود، کاهش دهند.
در حال حاضر، بیشتر هزینههای برونرفت سرمایه در حوزه حوالههای استیبلکوین، در واقع جایگزین بانکهای هممرجع سنتی با واسطههای دیگری شده است. با توجه به قانونمندی در منطقههایی مانند مقررات MiCA در اروپا و سیستمهای پرداخت فوری داخلی، هماکنون رقابت بیشتر میتواند کارمزدهای تبدیل را کاهش دهد، هرچند فاصلههای ارزی همچنان یک جزء اجتنابناپذیر هستند.
در مجموع، نتایج این مطالعه نشان میدهد که استیبلکوینها توانستهاند مشکل انتقال ارزش روی بلاکچین را حل کنند؛ اما چالش بزرگتر و پرهزینهتر، وارد کردن آن ارزش به دست شخصی است که فقط میخواهد از آن هزینه کند.
