شرکتهای ZeroBeta و Lynq در تاریخ ۲۷ اکتبر از ادغام خود خبر دادند که داراییهای توکنیزه شده خزانه را به وامدهی و معاملات سازمانی متصل میکند. این توافق به داراییهای واجد شرایط اجازه میدهد تا به عنوان وثیقه گرو گذاشته شوند، در حالی که داراییهای زیربنایی به کسب سود ادامه میدهند.
طبق فرآیند کاری اعلام شده، BlueShift متعلق به ZeroBeta مسئولیت مدیریت شرایط ریسک و نظارت بر مارجین را بر عهده دارد، در حالی که Lynq وثیقه را نگهداری کرده و دستورالعملهای وثیقهگذاری یا آزادسازی را اجرا میکند. این اتصال از قابلیت قفل وثیقه Lynq در شبکه مبتنی بر Avalanche استفاده میکند.
افزایش کاربرد توکنها از طریق وثیقهگذاری
توکنیزه کردن میتواند یک دارایی را برای نمایش و انتقال آسانتر در نرمافزار فراهم کند. با این حال، برای یک موسسه، پرسش چالشبرانگیزتر این است که آیا آن دارایی میتواند در فرآیندهای تأمین مالی فعالیتهای روزانه جای گیرد. وثیقهگذاری یکی از این فرآیندهاست.
یک وامدهنده یا طرف معامله نیاز به اطمینان دارد که یک دارایی به یک تعهد اختصاص یافته و نمیتواند در حالی که آن تعهد هنوز پابرجاست، به سادگی صرف موارد دیگر شود. صرف داشتن یک موجودی توکن قابل مشاهده، این تضمین را فراهم نمیکند. این ادغام به رابطه بین محاسبات ریسک و کنترل دارایی میپردازد.
تداوم سود در وثیقههای مسدود شده
یک دارایی میتواند در حالی که در وثیقه است، درآمدزایی کند. انباشت سود، سودی را که دارایی زیربنایی کسب میکند، توصیف میکند؛ قفل وثیقه، کسانی را که میتوانند از آن دارایی استفاده کنند یا آن را آزاد کنند، تحت شرایط توافق شده، مشخص میکند. این دو ویژگی به سوالات متفاوتی پاسخ میدهند.
این تمایز برای مدیریت خزانه مهم است. یک کسبوکار نباید دارایی گرو گذاشته شده در برابر وام را طوری در نظر بگیرد که گویی همان موجودی بلافاصله برای پرداخت صورتحسابی نامرتبط در دسترس است. تولید درآمد، ادعای مرتبط با وثیقه را از بین نمیبرد.
نقش قوانین مارجین در مدیریت ریسک
یک ترتیب وثیقهگذاری نیاز به روشی برای تصمیمگیری در مورد اینکه چه زمانی حمایت کافی است و چه زمانی نیاز به مقدار بیشتری وجود دارد، دارد. ارزش دارایی، میزان ریسک و آستانههای توافق شده میتوانند میزان لازم را که باید در وثیقه باقی بماند، تغییر دهند.
در راهاندازی اعلام شده، BlueShift لایه ریسک را فراهم میکند و Lynq دستورالعملهای مؤثر بر وثیقه را اجرا میکند. جدا کردن این مسئولیتها میتواند توضیح فرآیند کاری را آسانتر کند، به شرطی که شرکتکنندگان درک کنند کدام سیستم، تعهد را محاسبه میکند و کدام یک اجرای آن را کنترل میکند.
سنجش موفقیت ادغام در عمل
معیار بعدی پیشرفت، استفاده در روابط مالی و مارجین واقعی است. یک اتصال فنی کامل، قابلیت ایجاد میکند؛ معاملات مکرر نشان میدهد که آیا طرفهای مقابل این ترتیب را عملی میدانند. شواهد مفید شامل انواع داراییهای پذیرفته شده، دامنه طرفهای معاملهگری که از آنها استفاده میکنند و قابلیت اطمینان فرآیندهای وثیقهگذاری و آزادسازی است. این جزئیات نشان میدهند که آیا داراییهای توکنیزه شده در حال تبدیل شدن به بخشی از مدیریت روتین ترازنامه هستند.
برای بازار گستردهتر داراییهای دیجیتال، این توسعه، مسیری عملی از نگهداری توکنها به استفاده از آنها در امور مالی سازمانی را نشان میدهد. منفعت از هماهنگی مالکیت، کنترل و تصمیمگیریهای ریسک حاصل میشود، که سود مداوم یکی از جنبههای اقتصادی آن است. تعهداتی که توسط آن وثیقه تضمین شدهاند، به اندازه داراییهای پشتیبان آنها واقعی باقی میمانند.


