پلتفرمهای رمزارز پس از عدم تخصیص سهام پایه، اشتراکگذاریهای پیشعرضه اولیه توکنسازی شده اسپیسایکس را لغو کردند. این مشکل مربوط به تامین سهام سنتی بود، نه تسویهحساب بلاکچین.
این رویداد نشان میدهد که سهامهای توکنسازی شده هنوز وابسته به تامین، نگهداری و ساختاردهی قانونی دارایی واقعی هستند.
برخی پلتفرمهای رمزارز پس از عدم تحقق تخصیص سهام پایه، اشتراکگذاریهای پیشعرضه اولیه توکنسازی شده اسپیسایکس را لغو کردند و این موضوع تبدیل به درسی مفید درباره سهامهای توکنسازی شده شد.
مشکل اصلی تسویهحساب در بلاکچین نبود. طبق گزارشهای موجود، توزیعکنندگان مانند بایتبیت، والت بایننس و بیتگت پس از عدم توانایی xStocks، تامینکننده سهامهای توکنشده شرکت Kraken، در تأمین و تحویل سهامهای اسپیسایکس، به مشتریان بازپرداخت کردند.
گزارشها حاکی است که اسپیسایکس قصد جمعآوری ۷۵ میلیارد دلار داشت در حالی که تقاضای خردهفروشی بیش از ۱۰۰ میلیارد دلار بود. این سطح تقاضا، تحتنظارتکنندگان را وادار کرد سهمیه خردهفروشی را کاهش دهند، به طوری که برخی توزیعکنندگان سهمی جهت انتقال نداشتند.
توسعه توکنسازی هنوز وابسته به دارایی پایه است. این رویداد نشان میدهد که توکنسازی در معرض قرارگیری، و در واقع مالکیت سهمیههای بخش خصوصی، نیازمند تامین و نگهداری دارایی واقعی است. بلاکچین میتواند ادعاهای توکنسازی شده را ثبت، انتقال و تسویه کند، اما نمیتواند سهام خصوصی ایجاد کند اگر صادرکننده یا تحتنظارتکنندگان نتوانند آن را تخصیص دهند.
بیبیت در بیانیهای اشاره کرد که هیچ تخصیص اسپیسایکس دریافت نشده است زیرا xStocks توانایی تحویل داراییهای پایه را نداشته است. اولیویا واندوود از ایوا لبز به طور خلاصه اعلام کرد که بلاکچین طبق طراحی عمل کرده است، در حالی که فرآیند قدیمی تامین سهام شکست خورده است.
دیناری نیز این موضوع را در اصطلاحات مستقیم بیان کرد: اگر سهام پایه تامین، تخصیص و نگهداری در چارچوب مقررات لازم صورت نگیرد، در نهایت دارایی برای توکنیزه شدن وجود ندارد.
این موضوع چرا اهمیت دارد؟
سهامهای توکنسازی شده اغلب به عنوان روشی برای دسترسی آسانتر به بازارهای خصوصی یا محدود معرفی میشوند. تشویق اسپیسایکس نشان میدهد که این وعده محدود است. هرچند توکنسازی میتواند قابلیت انتقال و ساختار بازار را بهبود بخشد، اما مانع تامین داراییهای واقعی را برطرف نمیکند.
محصول SPCXx وِیپروتکل بایتبیت هنوز ادعا دارد که حدود ۲۴ میلیون دلار در زنجیره فعال است، اما موج لغو کلی نشان میدهد که دسترسی به دارایی وابسته به تخصیص، نگهداری و ساختار حقوقی قبل از اینکه توکن معنا دار باشد.
سیگنال بازار عملیتر از ایدئولوژیک است: داراییهای توکنسازی شده زمانی بهترین عملکرد را دارند که زنجیره دارایی پایه مشخص باشد. زمانی که تامین ناکام میشود، نباید انتظار داشت که توکن مشکل را حل کند.
این درس برای راهاندازیهای آینده در بازارهای خصوصی اهمیت دارد. سرمایهگذاران باید سوال کنند که آیا صادرکننده، کارگزار، نگهدارنده و توزیعکننده واقعاً دارایی پشت توکن را تامین کردهاند یا نه.
ریسک این است که اعتماد کاربران کاهش یابد اگر عرضه توکن تبلیغ شود و سپس به دلیل عدم تخصیص بازگردانده شود، حتی اگر قراردادهای هوشمند دقیقاً همانطور که قرار است عمل کرده باشند.
نتیجه عملی این است که فناوری مالی توکنسازی شده هنوز به سیستمهای سنتی نیاز دارد. توکن میتواند به سرعت حرکت کند، اما دارایی پشت آن باید ابتدا تامین شود.
