مورگان ستینی بهتازگی پیشنهادهای ثبت ETF اتریوم و سولانا را با هزینهی اسپانسر ۰.۱۴٪ اصلاح کرده است. این اصلاحات شامل بندهای مربوط به استیکینگ است، که بیشتر پاداشهای استیکینگ احتمالاً در داخل اعتماد برای سرمایهگذاران باقی میماند. این مستندات تاییدیههای نهایی نیستند، اما فشار جدیدی بر جنگ هزینههای ETF آلتکوینها وارد میکنند.
پیشنهادهای اعتماد معاملهشدهی مورگان ستینی برای اتریوم و سولانا، بعد از اصلاحات فاششده در مستندات SEC، اکنون مورد توجه جدیدی در رقابتهای هزینهای ETF های کریپتو در وال استریت قرار گرفتهاند. این اصلاحات نشان میدهند که این اعتمادها بخشی از داراییهای پایه را استیک میکنند، و ۹۵٪ پاداشهای استیکینگ داخلی باقی میماند و ۵٪ به ارائهدهندگان خدمات استیکینگ و نگهداری پرداخت میشود.
این ساختار مهم است چون هزینهها و اقتصاد استیکینگ به سرعت تبدیل به یکی از میدانهای رقابت اصلی برای ETF های آلتکوین شده است. در مقایسه، ETF های بیتکوین بیشتر بر روی هزینه، برند، نقدینگی و نگهداری متمرکز بودند. اما محصولات اتریوم و سولانا یک لایه جدید افزودهاند: چه اتفاقی برای پاداشهای استیکینگ میافتد؟
چرا هزینهی ۰.۱۴٪ اهمیت دارد؟ هزینهی سالیانهی ۰.۱۴٪، نزدیک به پایینترین سطحهای هزینه در طیف ETF های کریپتو قرار میگیرد. به زبان ساده، این یعنی سرمایهگذاران در مقایسه با محصولات با هزینههای بالاتر، در هزینههای سالانه کمتر پرداخت میکنند، در صورتی که این محصولات تایید و راهاندازی شوند.
کاهش هزینه اهمیت زیادی دارد چون جریان ورودی سرمایه به ETF ها میتواند به شدت به هزینهها حساس باشد، مخصوصاً وقتی محصولات مشابه هستند. اگر چند صادرکننده، در معرض همان دارایی پایه قرار داشته باشند، سرمایهگذاران و مشاوران معمولاً نسبت هزینهها را به دقت مقایسه میکنند. در طول زمان، تفاوتهای کوچک در هزینه ممکن است بر بازدهها تأثیر بگذارند، خصوصاً برای سرمایهگذاران بلندمدت.
افشای هزینه همچنین نشان میدهد که نهادهای مالی بزرگ تمایل دارند برای داراییهای ETF کریپتو رقابت تهاجمی داشته باشند. این بازار کاملاً متفاوت از سالهای اولیه سرمایهگذاری در کریپتو است، زمانی که دسترسی به این بازار نادر بود و سرمایهگذاران غالباً هزینههای بالایی برای قرارگیری در معرض آن پرداخت میکردند.
پاداشهای استیکینگ لایه رقابتی جدیدی ایجاد میکنند. بخش استیکینگ ممکن است حتی مهمتر از هزینه اصلی باشد. اتریوم و سولانا شبکههای اثبات سهام (PoS) هستند، یعنی دارندگان میتوانند با مشارکت در اعتبارسنجی شبکه از طریق استیکینگ پاداش بگیرند. ساختارهای ETF باید با این موضوع به دقت مقابله کنند چون استیکینگ میتواند خطرات عملیاتی، نظارتی، مالیاتی، نقدینگی و سلاشی (slashing) را وارد کند.
بر اساس جزئیات ارائهشده در مستندات، ساختار پیشنهادی مورگان ستینی ۹۵٪ از پاداشهای استیکینگ را در داخل اعتماد برای سرمایهگذاران نگه میدارد و ۵٪ باقیمانده به ارائهدهندگان خدمات استیکینگ و نگهداری پرداخت میشود. اسپانسر هیچ سهم اضافی از این پاداشها فراتر از حق مدیریت اعلامشده نمیگیرد.
این رویکرد میتواند محصولات را جذابتر کند، اگر نهادهای نظارتی اجازه دهند ETF های کریپتو با امکان استیکینگ به ادامه مسیر خود ادامه دهند. سرمایهگذاران نه تنها قرار گرفتن در معرض قیمت فعال، بلکه مزایای اقتصاد استیکینگ داخل ساختار صندوق را نیز خواهند داشت.
با این حال، خطرات نباید نادیده گرفته شوند. استیکینگ شامل عملیات اعتبارسنج، مکانیزمهای قفلسازی، تأخیرهای ممکن، و خطر سلاشی است اگر اعتبارسنجها شکست بخورند یا رفتار نادرستی داشته باشند. زبان اصلاحشده در فایل برای افشای این خطرات طراحی شده است، نه برای حذف آنها.
ثبتهای ETF پیشرفتهایی هستند، نه تایید نهایی. آنها معمولاً نشان میدهند که صادرکننده برای پرداختن به جزئیات افشا، ساختار و بازخوردهای نهادهای نظارتی، هنوز در حال کار است، اما تضمین نمیکنند محصول راهاندازی شود.
با این حال، این ثبتها نشان میدهند که رقابت در بازار ETF های کریپتو چقدر سریع در حال تغییر است. بیتکوین درهای این بازار را گشود. محصولات اتریوم بازار را توسعه دادند. حال، ثبتهای سولانا نشان میدهد که صادرکنندگان آماده نقشآفرینی در یک فضای گستردهتر ETF آلتکوین هستند.
برای سرمایهگذاران، سؤال اصلی این است که آیا نهادهای نظارتی با محصولات اسپات با امکان استیکینگ موافقت خواهند کرد یا خیر. اگر چنین شود، بازار ETF ممکن است نه تنها بر اساس نسبت هزینه، بلکه بر مقدار کیفیت بازدهی شبکه که سهامداران باقی میماند، رقابت کند. این امر هزینه ۰.۱۴٪ پیشنهادی مورگان ستینی و تقسیم پاداش استیکینگ را بیش از یک جزئیات در فایل میسازد. این میتواند قالبی برای مرحله بعدی طراحی محصولات کریپتو نهادی باشد.
