گسِل لای، مدیر استراتژی داراییهای دیجیتال در آسیا-اقیانوسیه در فیدیدلی اینترنشنال، معتقد است که کاربرد بلندمدت و جذابتر برای صندوقهای توکنیزه، مدیریت ترازنامه برای مؤسسات بزرگ و جهانی است، نه نقدینگی ۲۴/۷. او در مصاحبهای در کنفرانس وباکس در توکیو گفت: مؤسسات جهانی باید پول نقد در چند حساب بانکی در سراسر جهان نگه دارند تا با مقررات، مدیریت روبهرو شوند و قرار دادهای ارزی را کنترل کنند، اما این سپردهها معمولا بازدهی ندارد. مدیریت مانده حسابها و جابهجایی آنها در زمان مناسب بین حوزههای قضایی چالشبرانگیز است.
برای شرکتها که میخواهند نقدینگی خود را در حسابهای مختلف جابهجا کنند، داراییهای توکنیزه شده ممکن است «روشی کارآمدتر باشد، اگر ابزارهای ۲۴/۷ بیشتری برای مدیریت ترازنامه داشته باشند.» ابزارهای توکنیزه، داراییهای دنیای واقعی که بر روی زنجیره بلوک نمایش داده میشوند، میتوانند به صورت مؤثر جابهجا شده، بهرهبرداری شبانهروزی داشته و با نیازهای نقدینگی گستردهتر ادغام شوند. استفاده از آنها میتواند مدیریت ترازنامه را نرمتر و سرمایهکارآمدتر کند بدون نیاز به تغییرات عمده در استراتژی بلندمدت.
داراییهای توکنیزه شده قبلاً وجود دارند، اما عمدتاً برای سرمایهگذاری کاربرد دارند. پرطرفدارترین دسته، صندوقهای بازار پول توکنیزه شده هستند که عمدتاً توسط اوراق خزانه دولت آمریکا پشتیبانی میشوند. بزرگترین آنها، صندوق نقدینگی دیجیتال نهادی دلار بلیکراک (BUIDL) است که در مارس ۲۰۲۴ راهاندازی شد. حال، این بازار بیش از ۱۵ میلیارد دلار دارایی تحت مدیریت دارد و بازار داراییهای واقعی در زنجیره (به استثنای stablecoins) به بیش از ۳۱ میلیارد دلار رسیده است. با نگاهی گستردهتر شامل داراییهایی مانند سرمایهگذاریهای جایگزین و زیرساختهای مالی توکنیزه، بازار جهانی توکنیزهسازی داراییها حدود ۲.۱ تریلیون دلار ارزش دارد.
بر اساس پیشبینیهای گراند ویو ریسرچ، این صنعت تا سال ۲۰۳۳ به ۲۴.۵ تریلیون دلار میرسد و برآوردهای دیگر حاکی است که ممکن است بازارهای توکنیزه شده تا سال ۲۰۳۵ به ۸۸ تریلیون دلار برسند. مزیت اصلی آنها امکانات اجرایی فوری، ۲۴ ساعته و مالکیت جزئی است که به معاملهگران اجازه میدهد در هر زمان بخشهای کوچکی خریداری کنند و تمامی مراحل معامله به سرعت انجام شود.
این ویژگی برای سرمایهگذاران نهادی مهم نیست چون بیشتر به ویژگیهای داراییهای توکنیزه شده نسبت به راحتی معامله آنها علاقهمندند. لای گفت: «بطور کلی، آنها به دنبال توکنها نیستند، بلکه دنبال کارایی ابزارهایی هستند که توکنها میتوانند نسبت به ابزارهای فعلی ارائه دهند.» آنها دنبال راههایی هستند تا داراییها را سریعتر و ارزانتر مدیریت کنند، که این مسأله مذمومترین دلیل برای جذب سریعتر صندوقهای بازار پول توکنیزه شده است، خزانهداریها و پلتفرمهایی که نیازمند سود دائمی و جابجایی وثیقه هستند.
حتی با وجود این تقاضا، توسعه ابزار کامل مدیریت ترازنامه ممکن است زمانبر باشد. لای تاکید کرد: «ساخت اکوسیستم جامع برای صنعت ETF حدود بیست سال طول کشید، همین روند در حوزه توکنیزهسازی نیز اتفاق خواهد افتاد.»
