شرکت سپرده‌گذاری و تسویه اوراق بهادار (DTCC) که بخشی از DTCC است، سرویس توکنیزاسیون خود را در ۲۸ اکتبر راه‌اندازی کرد. این اقدام، بخش مهمی از بحث‌های مربوط به بلاک‌چین در میان موسسات مالی را از مرحله آزمایش به سمت زیرساخت بازار عملیاتی سوق می‌دهد.
این شرکت اعلام کرده است که سیستم آن، بازنمایی‌های توکنیزه شده اوراق بهاداری را که قبلاً در اختیار DTC بوده، ایجاد می‌کند و نه جایگزین‌های بدون پشتوانه. راه‌اندازی اولیه، شبکه Canton و محیط خصوصی Besu متعلق به DTCC را یکپارچه می‌کند و اتصالات شبکه بیشتر برای سال ۲۰۲۷ برنامه‌ریزی شده است. این تمایز بین یک اوراق بهادار موجود و نمایش دیجیتال آن اهمیت دارد؛ زیرا حقوق قانونی و کنترل‌های تثبیت‌شده سپرده‌گذار همچنان در کانون طراحی باقی می‌مانند.
اهمیت راه‌اندازی برای بازار ارزهای دیجیتال
این رویداد برای بازارهای دارایی دیجیتال یادآوری می‌کند که توکنیزاسیون می‌تواند فعالیت بلاک‌چین را گسترش دهد، بدون آنکه بلافاصله به فشار خرید برای یک ارز دیجیتال خاص منجر شود. شبکه Canton و پیاده‌سازی خصوصی Besu برای گردش کارهای نظارتی خدمت‌رسانی می‌کنند و نباید با گمانه‌زنی‌های عمومی در مورد توکن‌ها اشتباه گرفته شوند. با این حال، زیرساخت‌های قابل اعتماد پس از معامله می‌تواند تقاضا برای خدمات مجاور مانند پول نقد آنچین، بررسی هویت و مدیریت وثیقه مطابق با مقررات را ایجاد کند.
نکاتی که عنوان خبر به آن‌ها نمی‌پردازد
جزئیات عملیاتی، اندازه تغییر را تعیین خواهند کرد. ابزارهای واجد شرایط، محدودیت‌های انتقال، اقدامات شرکتی، حفاظت از سرمایه‌گذاران و در دسترس بودن بخش تسویه نقدی، همگی شکل‌دهنده این موضوع هستند که آیا توکنیزاسیون به جایگزینی عملی برای فرآیندهای تثبیت‌شده تبدیل خواهد شد یا خیر. DTCC یک مدل مرحله‌ای و قابل همکاری ارائه کرده است، نه وعده‌ای مبنی بر حذف ساعات کاری بازار یا الزامات نظارتی. معامله‌گران همچنین باید بین یک شبکه که فعال می‌شود و حجم معاملات گسترده تمایز قائل شوند؛ دسترسی نهادی، یکپارچه‌سازی‌ها و استفاده واقعی می‌توانند با سرعت‌های متفاوتی افزایش یابند. پیگیری فرآیند تبدیل و شرکت‌های مشارکت‌کننده، آموزنده‌تر از شمارش صرف اعلامیه‌ها خواهد بود.
آنچه باید در ادامه رصد کرد
شواهد بعدی که باید به دنبال آن بود، شامل گستره دارایی‌های مورد استفاده، سرعت پذیرش مشارکت‌کنندگان و نمونه‌هایی از تراکنش‌های تسویه یا وثیقه تکمیل‌شده است. هرگونه گسترش به زنجیره‌های اضافی در سال ۲۰۲۷ باید در برابر قابلیت اطمینان عملیاتی و وضوح نظارتی ارزیابی شود، نه اینکه به عنوان پذیرش خودکار تلقی گردد.
