بیت کوین در حال حاضر از رمزنگاری نشکن استفاده می‌کند، اما دنیای در حال ظهور کوانتوم چالش‌های جدیدی را برای تولیدکنندگان کیف پول سخت‌افزاری مانند Trezor ایجاد می‌کند.
Trezor در حال آماده‌سازی برای چالش‌های تجربه کاربری (UX) در دوران پساکوانتوم است. SHRINCS، طرح امضای پیشرو در جامعه برای مقاومت در برابر کوانتوم، به کاربران امکان می‌دهد تا امضاهای «ایستا» (stateful) را انتخاب کنند. این امضاها اگر فراتر از یک بودجه مشخص استفاده شوند، می‌توانند صندوق‌ها را در معرض سرقت قرار دهند.
ریسک امضاهای ایستا
Trezor CTO، تاماش سوسانکا، توضیح می‌دهد که SHRINCS به امضاهای ایستا متکی است که نیاز به ردیابی دقیق وضعیت دارند تا از سرقت وجوه جلوگیری شود. این طرح که اواخر سال گذشته توسط Jonas Nick و Mikhail Kudinov پیشنهاد شد، از رویکرد ترکیبی مبتنی بر هش استفاده می‌کند. کاربران می‌توانند بین امضاهای ایستا و امضاهای «ناایستا» (stateless) یکی را انتخاب کنند.
امضاهای ناایستا بسیار بزرگ هستند و می‌توانند بر کارمز تراکنش‌ها، سرعت امضا و سایر معیارهای بهره‌وری تأثیر بگذارند، اما استفاده مجدد از آن‌ها ایمن است. در مقابل، امضاهای ایستا که کوچک‌تر و کارآمدتر هستند، خطرات امنیتی جدی را هنگام استفاده بیش از حد بودجه امضای تعیین‌شده به همراه دارند. مؤلفه ایستا در SHRINCS از یک درخت از امضاهای یک‌بار مصرف تشکیل شده است و اگر این کلیدها به طور تصادفی بیش از یک بار استفاده شوند، اطلاعات کافی رمزنگاری فاش می‌شود که به دیگران اجازه می‌دهد امضای کاربر را جعل کرده و وجوه را بدزدند.
ملاحظات Trezor برای امنیت
اگر بیت کوین با موفقیت SHRINCS را بپذیرد، حفظ دقیق وضعیت کیف پول به مسئولیت حیاتی توسعه‌دهندگان کیف پول تبدیل خواهد شد. سوسانکا می‌گوید: «شما به آن‌ها فرصتی برای اشتباه کردن می‌دهید. وظیفه ما این است که آن را به روشی امن انجام دهیم. این نباید وظیفه کاربر باشد.»
برای کاهش این ریسک، Trezor در حال بررسی گزینه‌هایی برای پشتیبانی از تجربه کاربری امن در دنیای پساکوانتوم است. این شرکت در نظر دارد امضاهای ناایستا که سنگین‌تر و کندتر هستند را به عنوان تنظیمات پیش‌فرض برای همه کاربران قرار دهد و گزینه پرخطرتر ایستا را در بخش تنظیمات پیشرفته پنهان کند. سوسانکا اذعان دارد که SHRINCS ممکن است انتخاب محافظه‌کارانه‌ای باشد زیرا بر مفروضات رمزنگاری مشابه SHA-256 تکیه دارد، اما از این موضوع نیز آگاه است که «نگهداری وضعیت یک بار است.»
وی مثالی از دو Trezor با یک بذر بازیابی یکسان می‌زند و می‌پرسد: «چگونه وضعیت را بین این دو به اشتراک می‌گذارید؟ واقعاً این کار را نمی‌کنید.» با این حال، او اضافه می‌کند: «امضاهای [ایستا] ۱۰ برابر کوچک‌تر هستند... این تفاوت بزرگی ایجاد می‌کند. بنابراین، من نمی‌خواهم آن را کاملاً کنار بگذارم.»
ارتقاء سخت‌افزار و زمان‌بندی مهاجرت
سوسانکا همچنین اشاره کرد که علاوه بر آدرس‌ها و امضاهای پساکوانتوم بیت کوین، دستگاه‌های کیف پول سخت‌افزاری نیز نیاز به ارتقاء فیزیکی برای حفاظت کامل در برابر کوانتوم دارند. اکثر دستگاه‌های امضا از رمزنگاری آسیب‌پذیر در برابر کوانتوم برای عملکردهای امنیتی خاص سخت‌افزار، مانند میان‌افزار و احراز هویت دستگاه استفاده می‌کنند. اگر کاربران بخواهند از امنیت دستگاه‌های خود در دنیای پساکوانتوم اطمینان حاصل کنند، باید از دستگاه‌های «آماده برای کوانتوم» استفاده کنند. Trezor در حال حاضر محصولاتی مانند Trezor Safe 7 را عرضه می‌کند که از رمزنگاری پساکوانتوم برای فرآیندهای احراز هویت کیف پول پشتیبانی می‌کند.
با این حال، تراکنش‌های انجام شده بر روی این دستگاه‌ها تنها زمانی از نظر کوانتومی امن خواهند بود که خود بیت کوین به امنیت پساکوانتوم ارتقا یابد. سوسانکا به توسعه‌دهندگان هشدار داد که در ارائه گزینه‌های مهاجرت به کاربران نباید بیش از حد طولانی کنند، زیرا معتقد است مهاجرت میلیون‌ها کاربر بالقوه زمان‌بر خواهد بود. او گفت: «مردم باید آماده سازش باشند. اگر همه ما بر آنچه که می‌تواند و نمی‌تواند انجام شود بسیار سخت‌گیر باشیم، به جایی نخواهیم رسید.»
