انتقال به سمت سپردههای سریعتر و حساس به نرخ بهره میتواند بانکها را وادار کند تا داراییهای ایمنتری را نگه دارند، وامدهی را محدود کند و هزینههای استقراض را افزایش دهد، این نتیجهگیری پژوهشگران بانک فدرال دالاس است.
در گزارشی که سهشنبه منتشر شد، تأکید شده است که استفاده گسترده از سپردههای توکنیزه شده میتواند قابلیت نقدینگی و تغییر شکل سررسید بانکها را تحت تأثیر قرار دهد. این فناوری امکان انجام پرداختهای سریعتر و تسویه در زمان واقعی را فراهم میکند، اما ممکن است پایداری منابع مالی بانکها را کاهش دهد.
نحوه تأثیرگذاری این فناوری بر بازارهای مالی و ریسکهای مرتبط مورد بررسی قرار گرفته است. در این گزارش آمده است که رشد در استیبلکوینها و تلاشها برای ساختن چارچوبهای مقرراتی در آمریکا و خارج از آن، زمینهساز نوآوریهایی مانند سپردههای توکنیزه شده شده است. بر خلاف استیبلکوینهایی مانند USDT و USDC، این سپردهها تحت نظارتاند و میتوانند نرخ بهره پرداخت کنند؛ اما با توجه به امکان تسویه آنی، قراردادهای هوشمند و هوش مصنوعی، احتمال تغییر سریع در وضعیت سپردهها بیشتر است.
انتقال سریع سرمایه و حساسیت بیشتر نسبت به نرخ بهره میتواند بانکها را ناخوشایند کند که داراییهای بلندمدت و ثابت نرخ را نگه دارند. بانک فدرال دالاس تخمین زده است که هر افزایش ۱۰ درصدی در حساسیت سپردهها نسبت به نرخ بهره، میتواند ظرفیت ریسک نرخ بهره بانکها را در معادل ۱۰ سال کاهش دهد. همچنین، کاهش ۱۰ درصدی در میانگین وزنی عمر سپردهها میتواند ظرفیت تغییر شکل سررسید سیستم بانکی را به میزان ۵۸۰ میلیارد دلار کاهش دهد.
در کنار این، بانکها ممکن است تلاش کنند توازن و ترکیب وامدهی خود را با تغییر سایر تعهدات خود حفظ کنند، که این ممکن است هزینه وامدهی را برای مصرفکنندگان و کسبوکارها افزایش دهد. این گزارش بخشی از تمایل روزافزون بانکها به آزمایشهای پرداختی توکنیزه شده است و گسترش استفاده از فناوریهای نوین در حوزه مالی را نشان میدهد.
